Nieuwe haring

Het barst in Alaska van de vis... maar geen eetbare haring te vinden. Toen we in 1999 vanuit Timboektoe terugfietsten naar Nederland dachten we de laatste weken van die reis nog maar aan één ding: Nieuwe haring!

Twee dagen voor we thuis waren kwamen we Nederland binnen, in Ulvenhout. Onder een dreigende regenlucht gingen we op zoek naar een bos bloemen voor Sylvia Hoogeveen, waar we die avond zouden logeren. In het troosteloze winkelcentrum was geen viswinkel te vinden.

De dag erna werden we onvergetelijk ontvangen bij Rob en Fiet in Nieuwerkerk aan den IJssel. In Restaurant Cartoons stond champagne klaar en... Nieuwe Haring!
Maar... oh, wat een teleurstelling... want in stukjes, op roggebrood en met zo'n lullig vlaggetje. Beledigd lieten we de schaal aan ons voorbij gaan. Haring eet je niet met een prikkertje op roggebrood.
Haring hoort schoongemaakt te worden waar je bij staat. Het liefst door Piet van der Plas (Tramstraat, Katwijk). Haring hoor je staand te eten, aan de kar. En tenminste twee.

Nog een paar dagen en dan zijn we thuis... in Katwijk aan Zee.
Na drie jaar... eindelijk weer Nieuwe Haring!

Volgende >