Met een fiets over de Panamericana... is dat leuk?
Dick Verschuur
14 maart 2002
¡Obras... no palabras!
In Ecuador eindigt elke zin met 'si, se puede'. In Colombia spreekt elke marktvrouw, iedere verkoper je op straat aan met 'a la orden'. In Costa Rica is de algemene begroeting 'pura vida'. In Honduras staat langs de Interamericana om elke tweehonderd meter een billboard met de tekst 'obras... no palabras!'. Het betekent zoveel als 'niet lullen... maar poetsen'. Daar zijn we het helemaal mee eens. Vandaar deze maand een hele dunne Fietskoerier met slechts 27 foto's. Maar wel met onze belofte dat we volgende maand uitgebreid schrijven over de Maya tempels in Copán, de vulkanen in het zuidwesten van Guatemala, de markt in Chichicastenango, het turkoise water van het Lago Atitlán, over Panajachal en over dat wat we op de weg beleefd hebben.
| Cyclo Quiros - San José, Costa Rica. Monica (die niet op de foto wil), Manuel Quiros zelf (zie het artikel hieronder) en zijn medewerker William (die in het echt nóg leuker is). |
 |
| Onderweg in Costa Rica. Beide foto's zijn genomen op weg vanuit San José naar Puntarenas. |
 |
| In La Cruz, het laatste dorp van betekenis in Costa Rica, vlak voor de Nicaraguaanse grens, ontmoetten we Marco en Chantal de Wit. Zij fietsen van Alaska naar Ushuaia... wij andersom. Logisch dus dat we elkaar precies halverwege tegen het lijf fietsten. We sliepen in de brandweerkazerne. De schorpioen (el Alacrán) op de rechterfoto ook. |
 |
| Een fruitstalletje langs de weg in Nicaragua |
 |
| Kerkjes zoals deze vind je overal in Nicaragua. Geen flauw idee dus waar dit precies was. De vulkaan op de achtergrond op de rechterfoto is de San Christobal, even ten oorden van Chinandega (Nicaragua). |
 |
| El Camino al Cielo... de weg naar de hemel. |
 |
| Zowel in Nicaragua als Honduras worden overal langs de weg leguanen verkocht. Het vlees schijnt heerlijk te zijn. Rechts: Een trog me t een kettingwaterpomp. Koel water? Een warme douche! |
 |
| In Léon (Nicaragua) verzwikte Els haar enkel en ontmoetten we Björn en Ulrike. Twee Duitse 'Wandergesellen' die op hun twee jaar en één dag durende zwerftocht in traditionele 'kluft' door de wereld trekken (en geen geld mogen uitgeven). |
 |
| Nogmaals El volcán San Christobal. We fietsten er een hele dag rond. Op de rechterfoto puft er juist een wolkje zwaveldamp uit |
 |
| Waar slapen we vanacht? In Sabanagrande (vijftig kilometer ten zuiden van Tegucicalpa) logeerden we in dit 'hotel van de maand'. De bedden waren half opgevreten door de termieten en het 'behang' en 'plafondbedekking' bestond uit plastic zakken. Op het plaza van Pespira, tegenover de kerk, troffen we het geluk van een Hollandsche IJssalon. |
 |
| < Vorige | Volgende > |
|---|