|
Zo leer je vogels kennen, deel 1 |
|
|
|
|
Geschreven door Dick Verschuur
|
|
woensdag 15 februari 2006 |
Wat doen Dick en Els nog meer
behalve fietsen?

Yellow Tailed Black Cockatoes zie je meestal in kleine groepen in de buurt van naaldbomen.
In de Field Guide to the Birds of Australia (the most complete one-volume book of identification)
uitgegeven door Simpson & Day staan 758 verschillende vogelsoorten
afgebeeld.De lijst begint met de Struisvogel (Struthio Camelus) en
eindigt met de House Crow (Corvus Splendens). Zevenhonderdachtenvijftig
dus. Daarvan zijn er maar heel weinig die ook in Nederland voorkomen.
Je begrijpt het al... we kijken onze ogen uit!
|
Dit is de eerste vogel waarvoor we in de remmen knepen: Eastern Rosella. Meestal in paartjes en heel luidruchtig.
|
|
Hele snelle vliegers zijn het: Musk
Lorikeets. Vooral in Tasmanië zagen we er veel. 's Avonds in grote
groepen krijsend op weg naar een slaapplaats.
|

|
Waarschijnlijk de bekendste van allemaal:
de Laughing Kookaburra. Vooral wanneer je bergop fietst vraag je je af
wat je aan het doen bent wanneer je deze vogel hoort.
|
|
De Galah (spreek uit: galaaa) komt bijna overal in dit werelddeel voor. We hebben ze zowel in Autralie als in Tasmanie gezien. |
|
Sulphur Crested Cockatoo (Cacatoea
Galerita volgens ons boek) vliegt zo ontzettend mooi dat mensen
die zo'n beest in een kooi houden zich ontzettend zouden moeten schamen.
|

|
Witte zwanen kennen ze hier niet, wel
zwarte. Ze zijn vooral mooi wanneer ze vliegen want de onderkanten van
hun vleugels zijn wel wit.
|
|
Het puttertje is door de Europeanen meegebracht naar dit deel van de wereld. Het heet hier dus European Goldfinch
|

|
De New Holland Honeyeater (Phylidonyris Novaehollandiae) komt vooral in Tasmanië (Nieuw Holland) voor, vandaar de naam.
|
|
Deze zijn zo ontzettend leuk: Superb Fairy
Wren. Op Tasmanie zitten ze op bijna elk gazon en in iedere tuin. Ze
wuiven met hun staart en vangen vooral vliegen.
|

|
Op het gazon van Stuart en Rosie kwam elke
avond de famile Masked Lapwing(vader, moeder, 2 kinderen) fourageren.
Op hun vleugels zitten sporen waarmee ze (tijdens de broedtijd) in
duikvluchten belagers mee verwonden.
|
|
De zgn. Yellow Wattlebird. Heeft hele lange oorlellen en maakt een geluid alsof het aan het kokhalzen is.
|
|
Nog een Rosella die we veel in Tasmanië zagen: De Green Rosella.
|
|