The Harbour Bridge, the Opera House, the Aquarium, QVB, Paddy's Market...
Geschreven door Dick Verschuur
woensdag 15 maart 2006
Vier dagen sight seeing in Sydney
Wereldsteden. Normaal gesproken gaan we er met een flinke boog omheen
omdat we er nu eenmaal niet van houden om in de drukte te fietsen. In
dit geval hebben we een uitzondering gemaakt en (nadat we de laatste
kilometers naar ons logeeradres in het centrum van de stad per trein
hebben afgelegd) vier dagen rondgezwalkt in een prachtige stad.
Groot... héél groot. Wanneer je op QVB uit de metrotunnel omhoogklimt
naar het daglicht en je ziet de wolkenkrabbers dan duizelt het je. Maar
er is iets vreemds... iedereen slentert. Niemand schijnt haast te
hebben. In het centrum is het nauwelijks drukker dan in een
middelgrote Nederlandse provinciestad op zaterdagmiddag. Geen
razend verkeer, geen herrie en toch die geweldige wereldstadalure...
De wereldberoemde Sydney Harbour Bridge is veel en veel groter dan we gedacht hadden.
Net zoals het Opera House overigens. Dat was zo groot dat het niet op de foto paste.
De Sydney Tower is driehonderdvijftig meter hoog. Je kan er in en dan heb je het uitzicht zoals op de bovenste foto.
Het Queen Victoria Building (vlak bij Town Hall) is een prachtig winkelcentrum met allerlei (vooral dure) winkels
Natuurlijk zijn we naar het Sydney Aquarium geweest (Australia's No. 1 attraction)
Daar hebben we niet alleen haaien gezien maar we waren er ook getuige
van een belangrijk moment in de evolutie: het moment dat vissen de stap
van het water naar het land nemen!
Zo'n zelfde moment, nog geen kwartier
later, buiten het aquarium: Ibissen (toch een van de oudste
vogelsoorten op aarde) die overgaan op mensenvoedsel...
... en aboriginals die ook een belangrijke nieuwe evolutiestap maken.
In Amsterdam kom je op elke straathoek een groep Peruaanse
panfluitspelers tegen... hier hoor je het gebrom van de didgeridoos
(aangepast aan de moderne tijden... dus ondersteund door een beatbox).
Voor ons transport door de stad maken we gebruik van de ferries. Zo komen we van Darling Harbour naar de verschillende markten.
Waar de handel overigens overal en helemaal in handen is van de Chinese gemeenschap.
Je kunt er dagen rondstruinen... Paddy's Market, Sydney Fish Market, Paddington's Market...
Een andere verrassende plek in het centrum van de stad is de botanische
tuin. Een geweldig park op loopafstad van het Opera House waar (behalve
prachtige bomen, struiken en planten) ook een kolonie van tienduizenden
krijsende vliegende honden leeft. Groot, want een vleugelspanwijdte van
anderhalve meter.
Op de flora van het park schiet je op een middag al snel een compactflashkaartje van 256Mb vol (voorheen 4 diarolletjes)
En het Opera House is ook 's avonds heel mooi om te zien.
Op 8 mei 1998 trokken Dick Verschuur en Els Schaap hun Katwijkse voordeur achter zich dicht voor een fietsreis naar Gibraltar (en terug).
Die zevenduizend kilometer (zo hadden ze geschat) dachten ze in ongeveer zeven maanden af te leggen.
Het liep - zoals zoveel dingen in hun leven - anders.
Op het oorspronkelijke keerpunt namen ze eeen boot naat de overkant.
Ze trapten vrolijk door naar Timboektoe en reden vervolgens terug. En toen (ze waren dertien maanden onderweg geweest), toen vonden ze het fietsen zo leuk dat ze nóg een keer op reis gingen. Drieënhalf jaar. Van Katwijk via de Noordkaap en Ushuaia (Argentinië) naar Noord-Alaska. Tijdens die reis richtten ze Stichting Klein Verzet op; een organisatie die zich sterk maakt voor het creëren van onderwijskansen voor kinderen en jongvolwassenen.
Voor deze stichting fietsten Dick en Els na hun thuiskomst ruim anderhalf jaar door Nederland. Door weer en wind en van hot naar her. Ze verzorgden bijna tweehonderdvijftig dialezingen waarmee ruim tweehonderdduizend euro werd opgehaald.
In januari 2006 vertrokken ze opnieuw. Nu voor een rondje Tasmanië, Australië en Bali. Met dat achter de rug vlogen ze begin 2007 naar Istanboel en reden vervolgens terug naar huis waar ze, op 16 juni van dat jaar, voor de laatste keer in de remmen knepen.
Het was mooi geweest vonden ze. Heel mooi.
In ruim negen jaar reden Dick en Els ruim 111.000 kilometer door vijf continenten. Ze doorkruisten ruim vijftig landen en stonden met hun fietsen op een paar van 's werelds meest afgelegen plekken. Tijdens die reis hebben ze geschreven en gefotografeerd.
Het resultaat daarvan vind je op deze website. Honderden reisverhalen en duizenden foto's; met het doel anderen te inspireren tot een omslag in het leven.
Voor degenen die thuis blijven staan er bijna honderd wereldrecepten.