Op een van onze ritten over de stranden hier in Australië zagen we dit groepje Oystercatchers (scholeksters). Twee gewone en één black oystercatcher (die zeldzaam schijnt te zijn).

Dit is de Knobby Kneed Curlew. Daar hebben we op Hook Island behoorlijk veel last van gehad. 's Nachts namelijk krijst het beest keihard onophoudelijk naar soortgenoten die op anderhalve meter afstand staan maar klaarblijkelijk stokdoof zijn. Ze zijn niet bang. Wanneer je te dichtbij komt blazen ze als een boze kat.

Na de Yellow Tailed Black Cockatoo in Tasmanië en New South Wales zien we in het noorden van Queensland  ook de Red Tailed Black Cockatoo. Ze zijn vrijwel gelijk. Helemaal zwart maar in plaats van een gele band op de staart heeft de laatste daar twee grote rode vlekken.

We zien inmiddels ook andere Rosella's. In Tasmanië zagen we Green Rosella's, toen Eastern (die we het mooist vinden) en daarna de Crimson Rosella. Die zijn hier in het noorden niet meer. Wel zijn er Pale Headed Rosella's. Die zijn vooral in de vlucht mooi.

De Redwing Parrot zagen we voor het eerst op een caravan park in Pentland, tijdens onze rit tussen Townsville en Mount Isa. Later opnieuw in de buurt van Cloncurry. Kleine groepjes met één mannetje en meerdere vrouwtjes.

De Butcher Bird is iets kleiner dan de Europese ekster en heeft de zuiverste zang die we ooit hoorden (en ook heel gevarieerd). Soms zingt hij een deel van een toonladder (op en neer) dan weer simpele deuntjes. Minder leuk is z'n gedrag. het is een meedogenloze slachter. In Bowen zagen we hoe een groepje Butcherbirds een kolonie grijze vleermuizen uitmoordde. Heel wreed!