Advertisement

 

 
Zo leer je vogels kennen, deel 3 PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Dick Verschuur   
dinsdag 04 juli 2006

Vogels uit de

Northern Territory


We hebben het al eerder geschreven: in dit deel van de wereld moet je de hoogtepunten niet in het landschap zoeken. Reizend op de fiets zie je de omgeving nauwelijks veranderen.
Maar wanneer we 's avonds tevreden in ons tentje liggen en elkaar vragen naar wat 'het highlight van de dag' geweest is dan blijkt dat hier in Australië heel vaak een gespotte vogel te zijn.
"Ik vond die enorme vlucht Red Tailed Black Cockatoes vanochtend wel het hoogtepunt van de dag. En jij?"
"Die aalscholvers onder de brug."
Dus... hoe vlak en eentonig het landschap dus ook mag zijn... het uitbundige vogelleven hier down under vinden we absoluut geweldig.
Daarom voegen we hier deel drie toe in de serie 'Zo leer je vogels kennen'.



De Jabiru is dé vogel van het Noordelijk gedeelte van de Northern Territory. We zagen z'n neef al in de Pantanal. Die heeft een rode halsband.
  De Glssy Ibis is van een afstandje gewoon zwart. Mooi wordt ie pas als je er dicht bij kunt komen.

Waren de meerkoeten in Nederland maar half zo mooi als de Purple Swamphen hier Down Under...


  Boven: In Hayes Creek zagen we een Tawny Frogmouth vliegen. Makkelijk te herkennen. Veel makkelijker dan wanneer ze zich overdag tussen de struiken verborgen houden.
Onder: Op de brug over de Elisabeth River zagen we een groep Pied Cormorants vis vangen. We vroegen ons af hoe de vogel in dit water nog iets kon zien.

Een kilometer of vijftig ten zuiden van Darwin is een Wildlife Park. Daar zagen we de volgende vogels: Torres Strait Pigeon (boven), Forest Kingfisher (onder)...
  ... en de Channel Billed Cuckoo. Ze vliegen er gewoon rond en lijken redelijk gewend aan de bezoekers. Dat maakt fotograferen wat makkelijker.

In de tuin van Geoff en Jan Cross (ons logeeradres in Darwin) zagen we de Partridge Pigeon...
  ... en de Crested Pigeon.

De Blue Winged Kookaburra heeft helaas niet zo'n prachtige lach als z'n neef.
  De Port Lincoln Parrot fotografeerden we bij Kata Tjuta).   De Cockatiel heet in Nederland vlakparkiet.

De zebravink (uit de Nederlandse hobbyvolières) vliegt hier in de Northern Territory in enorme scholen door de woestijn.
  De Crimson Finch zagen we bij een kreek vlak boven Adelaide River.


  De Red Collared Lorikeet (vier stuks) ook weer in het Wildlife Park bij Darwin.


Opnieuw drie prachtige vogeltjes uit de tuin van Geoff en Jan Cross. De Rainbow Pitta,
  de Red Headed Honeyeater (schitterend vogeltje)

  en de Double Barred Finch (dat is net een uiltje).


Twee van de mooiste vogels die we tot nu toe zagen: De Gouldian Finch...
  ... en de Hooded Parrot.


Onderweg op de Stuart Highway zagen we heel vaak hoe Wedgetail Eagles zich te goed deden aan een verse kangaroo roadkill.
 
< Vorige   Volgende >


Wereldfietsers

Op 8 mei 1998 trokken Dick Verschuur en Els Schaap hun Katwijkse voordeur achter zich dicht voor een fietsreis naar Gibraltar (en terug).
Die zevenduizend kilometer (zo hadden ze geschat) dachten ze in ongeveer zeven maanden af te leggen.
Het liep - zoals zoveel dingen in hun leven - anders.
redactiefoto.jpg
Op het oorspronkelijke keerpunt namen ze eeen boot naat de overkant.
Ze trapten vrolijk door naar Timboektoe en reden vervolgens terug. En toen  (ze waren dertien maanden onderweg geweest), toen vonden ze het fietsen zo leuk dat ze nóg een keer op reis gingen. Drieënhalf jaar. Van Katwijk via de Noordkaap en Ushuaia (Argentinië) naar Noord-Alaska. Tijdens die reis richtten ze Stichting Klein Verzet op; een organisatie die zich sterk maakt voor het creëren van onderwijskansen voor kinderen en jongvolwassenen.
Voor deze stichting fietsten Dick en Els na hun thuiskomst ruim anderhalf jaar door Nederland. Door weer en wind en van hot naar her. Ze verzorgden bijna tweehonderdvijftig dialezingen waarmee ruim tweehonderdduizend euro werd opgehaald.

View Dick Verschuur's profile on LinkedIn

In januari 2006 vertrokken ze opnieuw. Nu voor een rondje Tasmanië, Australië en Bali. Met dat achter de rug vlogen ze begin 2007 naar Istanboel en reden vervolgens terug naar huis waar ze, op 16 juni van dat jaar, voor de laatste keer in de remmen knepen.
Het was mooi geweest vonden ze. Heel mooi.

In ruim negen jaar reden Dick en Els ruim 111.000 kilometer door vijf continenten. Ze doorkruisten ruim vijftig landen en stonden met hun fietsen op  een paar van 's werelds meest afgelegen plekken. Tijdens die reis hebben ze geschreven en gefotografeerd.
Het resultaat daarvan vind je op deze website. Honderden reisverhalen en duizenden foto's; met het doel anderen te inspireren tot een omslag in het leven.
Voor degenen die thuis blijven staan er bijna honderd wereldrecepten.

Inmiddels zijn Dick en Els gestopt met fietsen en wonen ze in Den Haag. De fietsen staan in de schuur en hun tent is ingepakt. Els werkt "in de zorg" en studeert Psychmotorische Therapie. Dick is grafisch vormgever en bouwt websites.
fiets.jpg