Fietskoerier - Dick en Els (én hun Vittorio's) passeren een magische grens

Dick en Els (én hun Vittorio's) passeren een magische grens

Geschreven door Dick Verschuur
zondag 08 oktober 2006
Honderdduizend kilometer! Op de Great Northern Highway, ongeveer 33 kilometer ten zuiden van het plaatsje Warnum staan sinds de ochtend van maandag 25 september 2006 grote witte letters op het asfalt. Die letters markeren de plek waar Dick en Els met hun fietsen een ongedachte grens passeerden. Honderdduizend kilometer! In de acht jaar en vier maanden die ze daar voor nodig hadden versleten ze bijna vijftig banden, ruim twintig kettingen, een paar zadels en een volledige kampeeruitrusting. De fietsen, twee handgemaakte zwarte Vittorio randonneurs, zijn echter nog steeds dezelfde! Honderdduizend kilometer op één fiets is natuurlijk al heel bijzonder. Zeker wanneer die fiets ook nog eens zwaar beladen is en er niet altijd mee op glad asfalt gereden wordt. Maar... twéé fietsen! In die ruim acht jaar zijn ze dwars door vijf continenten gereden. Over hoge en onverharde bergpassen. Door woestijnen. Over toendra's en savannes. Ze hebben een keer of tien gevlogen. Zijn in en uit treinen gegooid, op daken van bussen en vrachtwagens gesjord, op ossenkarren en een kamelenrug. Er is nog veel meer mee gebeurd waar we, uit respect, hier beter niet over schrijven. Ze hebben wat littekens, hier en daar, maar zijn nog goed genoeg voor nog eens honderdduizend kilometer. En... (en dat mag ook best eens geschreven worden) ook de dragers gaan al honderdduizend kilometer mee! Dat zijn - natuurlijk - óók Vittorio's!

< Vorige		Volgende >

[ terug ]

Wereldfietsers

Op 8 mei 1998 trokken Dick Verschuur en Els Schaap hun Katwijkse voordeur achter zich dicht voor een fietsreis naar Gibraltar (en terug).
Die zevenduizend kilometer (zo hadden ze geschat) dachten ze in ongeveer zeven maanden af te leggen.
Het liep - zoals zoveel dingen in hun leven - anders.

Op het oorspronkelijke keerpunt namen ze eeen boot naat de overkant.
Ze trapten vrolijk door naar Timboektoe en reden vervolgens terug. En toen (ze waren dertien maanden onderweg geweest), toen vonden ze het fietsen zo leuk dat ze nóg een keer op reis gingen. Drieënhalf jaar. Van Katwijk via de Noordkaap en Ushuaia (Argentinië) naar Noord-Alaska. Tijdens die reis richtten ze Stichting Klein Verzet op; een organisatie die zich sterk maakt voor het creëren van onderwijskansen voor kinderen en jongvolwassenen.
Voor deze stichting fietsten Dick en Els na hun thuiskomst ruim anderhalf jaar door Nederland. Door weer en wind en van hot naar her. Ze verzorgden bijna tweehonderdvijftig dialezingen waarmee ruim tweehonderdduizend euro werd opgehaald.

In januari 2006 vertrokken ze opnieuw. Nu voor een rondje Tasmanië, Australië en Bali. Met dat achter de rug vlogen ze begin 2007 naar Istanboel en reden vervolgens terug naar huis waar ze, op 16 juni van dat jaar, voor de laatste keer in de remmen knepen.
Het was mooi geweest vonden ze. Heel mooi.

In ruim negen jaar reden Dick en Els ruim 111.000 kilometer door vijf continenten. Ze doorkruisten ruim vijftig landen en stonden met hun fietsen op een paar van 's werelds meest afgelegen plekken. Tijdens die reis hebben ze geschreven en gefotografeerd.
Het resultaat daarvan vind je op deze website. Honderden reisverhalen en duizenden foto's; met het doel anderen te inspireren tot een omslag in het leven.
Voor degenen die thuis blijven staan er bijna honderd wereldrecepten.

Inmiddels zijn Dick en Els gestopt met fietsen en wonen ze in Den Haag. De fietsen staan in de schuur en hun tent is ingepakt. Els werkt "in de zorg" en studeert Psychmotorische Therapie. Dick is grafisch vormgever en bouwt websites.