|
Zo leer je vogels kennen, deel 4 |
|
|
|
|
Geschreven door Dick Verschuur
|
|
vrijdag 16 februari 2007 |
Vogels uit West en South Australia
Time flies when you're having fun jongens en meisjes. Dit
is al weer de vierde aflevering in onze populaire serie 'Zó leer je
vogels kennen!'. Na eerdere afleveringen uit het zuidoosten, het
noordoosten en het noorden van Australië laten we nu wat foto's zien
van onze gevederde vrienden uit het zuiden. Een van de oorzaken dat de
oogst deze keer nogal mager is komt omdat we geen echte vogelaars zijn
en een boek nodig hebben om er achter te komen wat we zien. Dat is
lastig. En omdat we zo'n boek niet bij ons hebben (weegt bijna een
kilo) moeten we telkens wanneer we iets gezien hebben naar een
bibliotheek fietsen om daar in Field Guide to the Birds of Australia (The most complete one-volume book of identification - Simpson & Day) op te zoeken wat we gezien hebben. Uit ons geheugen dus. Knap lastig.
De roofvogel hierboven was trouwens niet moeilijk: White-Bellied Sea Eagle. We zagen er drie bij Cape Leeuwin.
De Bronzewing Pigeon
hoorden we foor het eerst in de tuin van een backpacker hostel in
Nannup, WA. Het geluid dat de vogel maakt is een laag en donker
'oemmmmm'. Heel apart.
Ground
Parrots zagen we rond de vuurtoren van Cape Leeuwin, een van de weinige
plaatsen waar ze voorkomen. We zagen drie paartjes.
Op de Nullarbor
Plain vlogen ze een halve ochtend met ons mee. Een kleine vlucht Pink
Cockatoes (Major Mitchell Cockatoo). Op het eerste gezicht leken ze wel
iets op Galahs maar toen ze in een boom neerstreken en hun kuif
opzetten zagen we het enorme verschil.
King
Parrots komen aan de oostkust van Australië voor, van Melbourne tot
Cairns. Verleden jaar, toen we daar fietsten, zagen we er niet één. Nu,
langs de Great Ocean Road, twee paartjes.
Baudin's - of Long
Billed Black Cockatoes verschillen nauwelijks van Whited Tailed Black
Cockatoes. Hun snavel is iets langer en hun roep is anders. Ze komen
echter alleen voor in de Karribossen ten zuiden van Perth.
Red
Tailed Black Cockatoes hebben een veel groter verspreidingsgebied.
Vooral in de Kimberleys zagen we er veel. De rode staartvlekken van de
vrouwelijke exemplaren hebben onregelmatige zwarte strepen.
Port Lincoln Parrots worden ook wel Twenty-eight Parrots genoemd. Vanwege het geluid dat ze maken.
In het midden een Western Rosella (de laatste Rosella van ons afkraslijstje)
Rechts een Red Capped Parrot (ook in de Karribossen bij Cape Leeuwin)
Links nog een keer een Red Capped Parrot.
In het midden de Cockatiel. Die kennen we in Nederland als de
Valkparkiet. Er zijn heel veel verschillende kleurvormen van gekweekt.
Dit is de wilde.
De Crimson Chat komt bijna overal in Australië voor. We hoorden ze wel vaak maar we zagen er niet een tot vlak bij Albany.
Twee
Wrens: links de Splendid Fairy Wren, in het midden de Superb Fairy
Wren. Rechts de doodgewone Grey Wagtail. Overal in de bossen ten zuiden
van Perth.
Een Scarlet Robin uit het Karribos bij Cape Leeuwin. Daar zagen we ook de New Holland Honeyeater weer.
Vlak bij Cape
Bridgewater (waar we de orca's zagen) is ook een grote kolonie
Australian Gannets (Australische Jan van Gent). Vanaf de klif kun je op
de broedplek kijken.
De Australische pelikaan kun je overal zien.
Langs elk water waar vis in zwemt zie je ze. Ze jagen in groepen door
een school vis naar een ondiep stuk te jagen. In Streaky Bay zagen we
een vogel met open bek in de regen staan. Het beest had waarschijnlijk
dorst.
|
