|
Geschreven door Dick Verschuur
|
|
zondag 17 juli 2005 |
Hoi Els, hoi Dick
Ik heb met belangstelling over jullie reizen gelezen en ik denk er nu
over om zelf ook zoiets te gaan doen. Ik wil dan niet naar Timboektoe
maar denk er over om een keer naar bijvoorbeeld Nepal te gaan fietsen.
Ik denk dat er bedrijven zijn die best wel geïnteresseerd zijn om hun
materiaal door mij onderweg te willen laten testen. Dat is een hele
mooie gelegenheid toch?
Het geld dat na mijn fietstocht overblijft wil ik dan aan een goed doel
schenken. Mijn vraag is: Wie betaalt jullie fietsen en tassen en
tent en zo? Hoe komen jullie aan die sponsors... hoe regel je zoiets?
Dit is toch een misverstand dat we uit de weg willen hebben. Onze
fietsen, tent en tassen hebben wij zeven jaar geleden zelf betaald. Net
zoals de rest van onze uitrusting. Van onze reizen is geen kilometer
gesponsord. Wij betalen alles zelf.
Sinds we ons inspannen voor Stichting Klein Verzet is het wel zo dat
een aantal organisaties hebben aangeboden ons daarmee te helpen.
Dat doet ieder op z'n eigen wijze. Vittorio, onze fietsenmaker, helpt
ons bijvoorbeeld met het onderhoud van de fietsen. De firma AGU helpt
ons door in hun uitgaven bekendheid te geven aan de activiteiten die
wij ondernemen voor de diverse goede doelen.
Daar staat tegenover dat wij ook klaar moeten staan wanneer er in die organisaties activiteiten zijn op promotioneel niveau.
Er wordt vaak gedacht dat bedrijven, wanneer je een fietstocht gaat
ondernemen, meteen klaar staan met sponsoring. Dat is niet zo. Deze
organisaties krijgen tientallen verzoeken per jaar die allemaal
neerkomen op hetzelfde: 'ik wil graag lang op vakantie... wilt u a.u.b.
meebetalen?'
Vergeet niet dat bedrijven commerciële organisaties zijn met maar één
doel: winst maken. Wanneer je bij een bedrijf met een sponsorverzoek
aanklopt zul je heel duidelijk moeten aangeven waar men precies de
winst kan verwachten en hoeveel dat volgens jou zal zijn.
Een sponsorverbintenis is namelijk niets meer dan een arbeidsovereenkomst.
|
